Odznaczenia

Oto uhonorowania, które zostały przyznane Panu Zbigniewowi Mańkowskiemu i jego rodzinie. Czy są one adekwatne do wieloletniego narażania życia, przez „naszego” Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata i jego najbliższych? Czy medal, nawet najszlachetniejszego kruszca zrekompensuje ogromny stres o swoich najbliższych? Jest to z pewnością miła rzecz, która w jakiś sposób daje poczucie tego, iż narażanie życia miało sens. Jednak naszym zdaniem bardzo ważne jest to, żeby jak najszersza publika, jak najwięcej osób miało możliwość dowiedzenia się o tych makabrycznych chwilach, poznania historii Sprawiedliwego i jego rodziny. Blog internetowy jest bardzo dobrym rozwiązaniem. Jest trwałym udokumentowaniem bohaterstwa Sprawiedliwych, daje możliwość poznania indywidualnych przypadków, dylematów i rozterek wewnętrznych z którymi musieli na co dzień sobie radzić polscy Bohaterowie. Nie wahamy się użyć tego słowa, bo jak inaczej określić osobę, która przez ponad 2 lata, dzień po dniu narażała swoje życie, życie rodziny by uratować choć jedno życie? Sprawiedliwym, w tym Zbigniewowi Mańkowskiemu i jego rodzinie należy się nie tylko pamięć, ale i hołd. Oddaliśmy go w małej części tworząc jego życiorys. Pamiętajmy o nich, ponieważ to oni są w dużej mierze chlubą naszego narodu.

MEDALS

Those are medals and thanks who were given to our Righteous. Are they enough for what he and his family have done? Surely not, but it is a sign that people appreciate the fact that they were risking their lifes. Our task is to let as many people as possible know about those facts. Internet blog is a good solution as the acces to the internet has more and more people. We need to remember this history. Mr Zbigniew Mańkowski and his family are the pride of our country.

Les Medailles

Voici quelques médailles destinées à Zbigniew Mankowski et à sa famille. Mais est-ce qu’ils souffiront? Est- ce que une médaille va recompenser le stress qu’a vecu Monsieur Zbigniew? C’est vrai que c’est une chose utile, qui prouve que le risque de sauver des vies avait du sens. Mais à notre avis, le plus important ce n’est pas la médaille, un simple morceau de métal, mais la possibilté qu’un grand public, comme les utilisateurs d’ordinateurs aie la possibilité de savoir plus sur la vie des héros, que menaient chaque jour Monsieur Zbigniew et sa famille. On n’a pas peur d’utiliser ce mot: héros. Comment autrement définir une persone qui, jour apres jour risquait sa vie pour sauver une autre? Les personnes Justes, comme la famille des Mańkowski mérite notre mémoire. On est fière d’eux, parce ce sont ces gens- ci qui sont la gloire de notre nation.

List z podziekowaniami od Stevena Spielberga, prezesa fundacji Shoah.
Letter with thanks from Steven Spielberg, the president of Shoah organisation.


Awers medalu "Sprawiedliwy wśród Narowdów Świata"
Obverse of the medal "Righteous among The Nations"


Rewers medalu "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata"
Reverse of the medal "Rightous among The Nations

Przemyślenia

Po kilkunastu spotkaniach z „naszym” Sprawiedliwym, nadszedł czas na wyciągnięcie wniosków, na zastanowienie się nad czynem, którego Pan Zbigniew dokonał. Czy była to przemyślana, przeanalizowana i rozpatrzona na wszystkie strony decyzja, czy raczej postanowienie podjęte pod wpływem chwili, gdy górę wzięła dobroć, tak charakterystyczna dla rodziny Mańkowskich? Uważamy, że było to jedno i drugie. Masa ludzi w czasie wojny musiała się choć przez chwilę zastanawiać jakie są konsekwencje przetrzymywania w domu Żydów. Kara, która spotykała ocalających w razie wykrycia przetrzymywania była straszna. Śmierć, w najlepszym wypadku Oświęcim, Treblinka, Majdanek, Płaszów, a więc stałe narażenie na śmierć, połączone z przerażającą pracą, wykonywaną w bestialskich, nieludzkich warunkach. Tak więc decyzja podjęta przez rodzinę Pana Zbigniewa była niezmiernie odważną i szlachetną. Rodzina Mańkowskich nie jest jednak jedynym przykładem. Istnieją jeszcze masy innych, zasłużonych Sprawiedliwych, których w Polsce jest około 7000, przedsiębiorców, takich jak Madritsch, czy legendarny Oskar Schindler, który wyprowadził z obozu płaszowskiego 1200 Żydów, kobiet, dzieci, mężczyzn, całe rodziny, zagrożone wywózką do Oświęcimia, płacąc komendantowi obozu Amonowi Goethowi grube sumy za każdego zapisanego na „listę życia”. Przykład opiekunów sierocińców, takich jak Janusz Korczak, tak kochających swoich podopiecznych, że gotowych za nich poświęcić życie, byleby ich ostatnie chwile mogły się odbyć w radości i nadziei, pod opieką kochającego i opiekuńczego „dorosłego”, jest niewiele, ale imponujące jest poświęcenie, często wręcz wzruszające a jednocześnie pobudzające do działania, dające nadzieję i wolę walki z okupantem. Co miały na celu działania podziemnej organizacji „Wawer”, czy Małego Sabotażu”? Akcje realizowane przez te ugrupowania miały następujące funkcje: rozbudzić poczucie narodowe, dać przykład polegający na przeświadczeniu, iż Polska jest ciągle walcząca, ośmieszyć okupanta, przekonać, że wyznający idee patriotyczne nie są osamotnieni w swoim myśleniu. POBUDZIĆ DO DZIAŁANIA, działania w różnych sytuacjach, gdy możliwe jest ocalenie życia ludzkiego, a więc pierwszorzędnej wartości. Czy gdybyśmy stanęli w podobnej sytuacji, to czy postąpilibyśmy tak samo? Nie wiemy, to niezwykle trudne pytanie. Pytany o to Zbigniew Mańkowski w jednym z wywiadów odpowiedział w sposób następujący: Nie jestem pewien, czy miałbym do tego pełne prawo moralne. Ryzykować swoje życie, dobrze, ale czy mam prawo do tego, aby ryzykować życie swoich najbliższych? Paradoksem jest to, że Pan Zbigniew podczas wojny stracił 2 bliskie mu osoby, swoich braci i uratował 2 równie bliskie mu osoby, które wiele go nauczyły i wniosły do jego życia. Zasługi Sprawiedliwych są niepoliczalne, bo (...)”kto ratuje jedno życie, ratuje cały świat”(...)


CONCLUSIONS

After few meetings with our Righteous it is time to make some conclusions, to think of his history. Was the decision really considered or was it just a simple kindness? We think that it was both. People had to think about consequences of saving a Jew during the War, because they were horrible. It was death or in the best circumstance Oświęcim, Treblinka, Majdanek, Płaszów, so contrencation camps where people could not be sure of next day. The decision of Rightous was very courageous. In Poland there are many more examples of rescuing Jews like Madritsch, Oskar Schindler, Janusz Korczak or Irena Sendler. There were also many organasations like „Wawer” or „Mały sabotaż” which were helping patriots in fighting with the occupant, in not allowing him to do all this massacre. Would we do the same thing as They did? We do not know it is extremaly difficult question. In one of interviews
Mr Mańkowski answered: „I do not know if I would have the right to risk not onlymy life but also of all my family”.In Warsaw Uprising two his brothers got killed.He says: „I have lost two lifes and two rescued”.


LES CONCLUSIONS

Après plusieurs rencontres avec „notre Juste” il est grand temps de tirer des concusions. Est-ce que la décision d’aider était automatique? On crois que non. Pluseurs personnes pendant la guerre devaient lire des annonces à propos des conséquences qu’on exécutait sur les sauveurs de Juifs. La punition était tragique: la mort, si on avait la chance c’était des camp de travail-extérmination comme Oświęcim, Treblinka, Majdanek, Płaszów, alors à part un travail bestial, on pouvait etre fusillé pour rien. Alors la décision prise par la famille Mańkowski, était une décision très courageuse. Il éxiste encore d’autres Justes, la famille de monsieur Zbigniew n’est pas la seule. En Pologne il y a encore 7000 autres Justes toujours vivants, à part ca des commenrcants comme Madritsh ou le legenaire Oskar Schindler, sauveur de 1200 Juifs, destinnés à mort. Des examples comme Janusz Korczak, responsable d’un orphelinat, qui est allé à mort avec ses enfants, meme s’il pouvait s’échapper il n’a pas fait ca. Quel était le but des organisations conspirées comme „Wawer” ou „Mały Sabotaz”? Des actions réalisées par ces organisatgions avait sur point CHAUFFER LA SITUATION, dont aussi sauver une vie, qui est la valeur principale. Si on s’aurait trouvé dans la meme situation que les Juste, est-ce qu’on ferait la meme chose? Je ne sais pas. Monsieur Zbigniew, interrongé sur ca pendant une interview nous a répondu ainsi: Je ne suis pas sur si je pourrai avoir le droit. Risquer ma vie, d’accord, mais est-ce que j’ai le droit de risquer la vie de mes proches? Un paradoxe est que „notre” Juste a perdu 2 vies pendant la guerre, les vies de ses frères, mais il a aussi sauvé 2, les vies des personnes qui lui étaient proches. Les mérites des personnes „Justes” sont incontables, parce que (...)”qui sauve une vie, sauve le monde entier”(...).

Córeczka Ziuty w Brukseli
Ziuta's daughter in Brussel

Zekranizowane życiorysy

Jest kilka filmów, które naszym zdaniem choć w niedużej części, (bo przecież czym innym jest ogladać na własne oczy wykonywane egzekujce, a czym innym widzieć to w ekranie telewizora, czy w sali kinowej), oddają charakter tamtych czasów. Po kliknięciu pierwszego filmu ukaże się Wam scena z filmu Lista Schindlera, tak zwana „scena życia”, czyli moment ustanawiania przez Oskara listy przy pomocy Stern’a. Drugi film przedstawia arcydzieło Romana Polańskiego, film zatytułowany Pianista, który zebrał mnóstwo Oskarów. Akcja toczy się na terenach Polski, okupowanej w owych czasach przez hitlerowców. Jest to historia Żyda, który przeżył, a więc przypadek jeden z niewielu.

HISTORY OF JEWS IN FILMS

Those are some films that in our opinion give a good image of that times. First film shows a scene from the film "Schindler's List". The second one is a Polish film "The Pianist" by Roman Polański telling a story of a Jew who survived the war.

LES HISTOIRES DES JUIFS DANS LES FILMS

Ici présents 2 films qui rendent assez bien la réalite de ces temps: Le premier, oeuvre de Steven Spielberg: La liste de Schindler. Film tres connu, dans le film est raconté l'histoire du légendaire Oskar Schindler. Le second: pianiste, crée par Roman Polański, histoire d'un Juif qui a survécu la guerre.